GameAds.nl

Business Model voor in-game advertising

Ik kreeg van het weekend een mail in de box van Philippe de Ridder over een nieuw business model wat hij aan het ontwikkelen is voor The Board of Innovation. In het kort waar ze mee bezig zijn:

“We have developed 10 generic building blocks to visually map out existing and new business models. The aim is to make the business models of successful initiatives (eBay, Zopa, Timebridge, Youtube, in-game advertising etc.) easily understandable, identify the underlying innovation in the business model, and make it applicable in other industries.”

Ze hebben een eerste case en dat zijn twee business modellen voor in-game advertising. In de speeltuin van GameAds dus. Eens kijken hoe die modellen eruit zien:

Het eerste model is een schematische weergave van in-game advertising. De huidige flows van een game ontwikkelaar, de advertiser en de eindgebruiker (gamer) worden weergegeven. Op zich ziet er het er best eenvoudig uit en het geeft in mijn ogen goed weer hoe de geldstromen gaan binnen in-game advertising. Duidelijk en overzichtelijk, en bereikt het doel wat Philippe er mee wil bereiken (easily understandable).

Voor de meeste lezers denk ik allemaal erg gesneden koek. Voor de rest is het model vrij beperkt, want je kunt er maar één vorm van game advertising ingieten. Bij advergaming heb je bijvoorbeeld weer een stroom geld die van de advertiser loopt naar de game seeders (of indirect via de game publishers naar de game seeders). Daarmee loop je direct tegen de beperking van dit model aan, het is alleen maar toepasbaar op in-game advertising.

Advergaming, game co-marketing, around game advertising allemaal vormen die andere stromen kennen.

Het tweede model wat ze zelf in-game selling noemen (ze zoeken nog een andere naam, tips zijn welkom) gaat een stapje verder. Volgens het artikel op hun website “the next step” in in-game advertising. Zelf denk ik dat het al gebeurd op diverse platforms. En met de opkomst van online stores als PSN etc. ligt dit denk ik al meer in handbereik dan dat ze nu stellen.

“The game actually offers a platform to bring together buyer and sellers, and brings benefits to both, which we know as a brokerage service. Similar to other brokers, game publishers can charge a listing fee to the seller, and/or a commission per transaction. The generic principle here is very valuable: could your existing product or service offer a channel to facilitate specific buy/sell transactions?”

Wel een interessante gedachtengang, je loopt in Rainbow Six rond te knallen. Ziet inderdaad een domino’s, pizza hut of whatever en je kunt daar een pizza bestellen die na een half uur thuis afgeleverd wordt. Terecht de vraag, welke producten lenen zich hiervoor?

En volgens mij gebeurd het nu ook al in platforms zoals Playstation Home. Daar heb je bijv Diesel die geld betaald aan Sony voor een online winkel. Sony krijgt geld v/d verkoop van PS3’s en de Gamers betalen weer geld aan Diesel voor kleding. Zoals beschreven in bovenstaand model.

Wat nog mist dan is de attentiewaarde / merkbeleving die wat mij betreft ook meetelt (gebruikers die langs de winkel lopen etc). Een goed begin, een interessante discussie maar het kan nog uitgebreider.

Daarnaast moedig om game advertising in een generaliserend business model te willen gieten, volgens mij erg lastig : - ) Wie heeft er nog meer een mening over? Roep het hieronder!